[et_pb_section fb_built=”1″ custom_padding_last_edited=”on|phone” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” background_image=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Expo-Ja-2025-up.jpg” custom_padding=”20vw||0px||false|false” custom_padding_tablet=”20vw||0px||false|false” custom_padding_phone=”37vw||||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” custom_padding_last_edited=”on|phone” _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(180,18,24,0.6)” width=”100%” max_width=”100%” custom_padding=”1vw||1vw||true|false” custom_padding_tablet=”2vw||1vw||false|false” custom_padding_phone=”2vw||1vw||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”824ec5dc-a5d7-4e99-88d6-66a41f2a81c7″ header_font_size_tablet=”40px” header_font_size_phone=”34px” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” background_color=”#FFFFFF” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”13px||0px||false|false” border_color_top=”#E18A6F” border_width_bottom=”2px” border_color_bottom=”#E18A6F” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ header_2_font=”|||on||||#E18A6F|” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Bizkaia Aretoa \u00b7 Axular aretoa<\/strong><\/p>\n [\/et_pb_blurb][et_pb_blurb use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Urriak 2\/31 2025<\/strong> [\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb use_icon=”on” font_icon=”||divi||400″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Astelehenetik ostiralera: 08.00etatik 20.00etara [\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”-17px|auto||auto|false|false” custom_padding=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_video src=”https:\/\/youtu.be\/d8SupUgVyWs” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” src_webm=”https:\/\/youtu.be\/d8SupUgVyWs” image_src=”\/\/i.ytimg.com\/vi\/d8SupUgVyWs\/hqdefault.jpg” play_icon_color=”#000000″ hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″][\/et_pb_video][et_pb_text disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Saul Steinberg (R\u00e2mnicu S\u0103rat, Errumania, 1914 \u2013 New York, 1999) artista berdingabea da, eta tximeleta-sarearekin galdera ikurra harrapatu nahian marraztu zuen gizontxoaren grinak bere obraren izaera azaltzen du. Steinberg bereziki ezaguna izan zen \u2018The New Yorker\u2019 aldizkariaren azaletan eta barruko orrietan argitaratu zituen irudiengatik, eta, izatez, \u00abidazle marrazkilaria da\u00bb: ikur, genero eta mugen artean berezko hizkuntza sortu eta \u201cirakurlearekin\u201d elkarrizketa irekia mantentzen duen artista.<\/p>\n <\/p>\n Bere bizitza, garaia eta nortasuna izaera aldakorreko obra batek islatzen ditu, eta bereizgarri horri egiten dio aipamena erakusketaren izenak: ‘Saul Steinberg, el signo errante\u2019<\/strong>. Alicia Chillidaren izen bereko saiakeratik dator, Francesca Pellicciari, Manuel Font\u00e1n del Junco eta Aida Caparekin batera gonbidatutako komisarioa, \u2018Saul Steinberg, artista\u2019, egileari orain arte eskainitako atzera begirakorik handiena, Juan March Fundazioak 2024an antolatua eta erakusketa honen jatorria.<\/p>\n <\/p>\n ‘Saul Steinberg, el signo errante\u2019<\/strong> erakusketak, hamar gune tematiko dituenak, artistaren bizitzari eta obrari buruzko ehun pieza inguru biltzen ditu: marrazkiak, pinturak, grabatuak, collageak, aldizkariak, liburuak, argazkiak, ikus-entzunezkoak eta hiru dimentsiotako obrak. Haren lanetan umore fina, ikerketa ludikoa eta kritika burutsua nahasten ditu, ondare oparoa bezain poliedrikoa sortuz.<\/p>\n <\/p>\n Erakusketako obra guztiak Juan March Fundazioaren bildumakoak dira, eta duela gutxi The Saul Steinberg Fundazioaren dohaintza garrantzitsua jaso du. ‘Saul Steinberg, el signo errante’ <\/strong>Ja! Jaialdiak eta Juan March Fundazioak batera produzitu dute, The Saul Steinberg Fundazioaren laguntzaz eta Iberdrolak babestuta.\u00a0\u00a0<\/p>\n <\/p>\n Katu behatzaileen, krokodilo tiranikoen, anana mehatxarien, mozorro adierazkorren, irudizko hiri-mapen eta zeinu labirintoen ikonografia zirraragarrian murgiltzera animatzen zaituztegu, non irudiak hitz bihurtu eta, aldi berean, arkitekturan itxuraldatzen diren.<\/p>\n <\/p>\n Steinbergen unibertso grafikoa berezia da: lerro bakoitzak pentsatu egiten du, eta forma bakoitzak istorio bat kontatu.<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Expo-Saul-Steinberg.jpg” alt=”Expo Saul Steinberg” title_text=”Expo Saul Steinberg” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” border_width_all=”1px” global_colors_info=”{}” disabled_on=”on|on|on” disabled=”on”][\/et_pb_image][et_pb_gallery gallery_ids=”11434,11437,11440,11443,11446,11449,11452,11455,11458,11461,11464,11467,11470,11473,11476,11479,11482,11485,11488,11491,11494,11497,11500,11503,11506,11509,11512,11515,11518,11521,11524,11527,11530,11533,11536,11539,11542,11545,11548,11565,11568,11571″ fullwidth=”on” disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.27.2″ _module_preset=”default” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”0px||0px||true|false” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(180,18,24,0.06)” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”13px||0px||false|false” border_color_top=”#E18A6F” border_width_bottom=”2px” border_color_bottom=”#E18A6F” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_3,1_3,1_3″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Indautxu \/ Cruces” use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n 2025eko urria<\/p>\n [\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Zazpikale (Unamuno)” use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Noviembre 2025<\/p>\n [\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Moy\u00faa” use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#B41218″ icon_placement=”left” content_max_width=”100%” disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” body_text_color=”#B41218″ width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n 2025eko abendua<\/p>\n [\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” custom_padding=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”13436,13439,13442″ fullwidth=”on” disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”0px||0px||true|false” border_width_all=”1px” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Jaialdiaren konplizea da 2022az geroztik, urte horretan eskaini baikenion bere lehen atzera begirakoa, Lehen asalto, Javier Jaen artista grafikoak berriz ere parte hartuko du Ja! 2025, eta ez bakarrik edizioko kartelaren egile gisa.<\/p>\n <\/p>\n \u2018Javier Ja\u00e9n x The New Yorker ‘erakusketak ehun urtetik gorako aldizkarirako sortutako lanetako batzuk biltzen ditu.<\/p>\n <\/p>\n Metro Bilbaoko hainbat geltokitan ikusi ahal izango da urriaren 1etik 2025aren amaiera arte.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” background_color=”#FFFFFF” custom_padding=”||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” text_font=”||||||||” text_font_size=”26px” text_line_height=”1.2em” text_orientation=”center” text_font_size_tablet=”26px” text_font_size_phone=”22px” text_font_size_last_edited=”on|phone” disabled=”on” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Paco Roca<\/strong> \u00b7 Ana Juan <\/strong>\u00b7 <\/strong>Max <\/strong>\u00b7 <\/strong>Robert Crumb [\/et_pb_text][et_pb_divider divider_weight=”6px” disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” width=”40px” max_width=”40px” module_alignment=”center” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_divider][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.21.2″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(225,138,111,0.1)” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.21.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ header_2_font=”|||on||||#E18A6F|” header_3_font_size=”28px” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/La-transformacion-Barcelo.jpg” alt=”Barcel\u00f3” title_text=”Barcel\u00f3” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Miquel Barcel\u00f3-ren akuarela ‘La transformacio \u0301 n’ (Galaxia Gutenberg)<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_button button_url=”https:\/\/jafestival.com\/eu\/enigma-pertierra-audiogida\/” button_text=”Audiogida” button_alignment=”center” disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.22.1″ _module_preset=”ff8c03ab-69c0-476a-916f-d0b1f402e85f” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_button][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ header_2_font=”|||on||||#E18A6F|” header_3_font_size=”28px” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n 13 edo 14 urterekin irakurri nuen Metamorfosia, gau bakar batean hasi eta buka. Beharbada bi aldiz jarraian, horrela egin ohi bainuen batzuetan.<\/p>\n <\/p>\n Biharamunean, eskolatik bueltan, amarekin egin nuen topo. Negarrez ari zen, eleberria irakurtzen. Niri, aldiz, dibertigarria eta aztoragarria iruditu zitzaidan.<\/p>\n <\/p>\n Amak, ordea, HURA irakurri nuela pentsatze hutsarekin, negar egiten zuen.<\/p>\n <\/p>\n Hainbat aldiz berrirakurri dut. Hamarkada bakoitzeko behin, akaso.<\/p>\n <\/p>\n Komiko garrantzitsua eta modernoa dela deritzot (Cervantesen antzera).<\/p>\n <\/p>\n Urteek eta gertakariek aurrera egin ahala, Franz Kafka gero eta burutsuagoa iruditzen zait. Badu juduen berezko umore sen hori, baina, egiaz, humanismo zahar baten adibidea baino ez da\u2026etsipen kosmikoa nolabait.<\/p>\n <\/p>\n Metamorfosia aldaketa da. Gragor Samsa da aldatzen ez den bakarra: argal liteke, agian; baina pertsona bera da beti, esnatzen denetik amaierara arte. Haren inguruan, berriz, guztia aldatzen da: aita, ama eta arreba txikia. Ateen eta leihoen zirrikituetatik ikusten dugun mundua gero eta arriskutsuagoa da.<\/p>\n <\/p>\n Irakurraldi bakoitzean, irakurleak iraganean ikasi eta duela asko ahaztu zuen jakintza hori berreskuratzen du.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ header_2_font=”|||on||||#E18A6F|” header_3_font_size=”28px” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Ez dut gogoratzen noiz irakurri nuen \u2018Metamorfosia\u2019 lehenbizikoz. Uste dut eskolako testuliburu batean zati bat agertzen zela. Liburuaren hasiera izango zen ziurrenik, Garc\u00eda M\u00e1rquez idazlearen iritziz literaturaren historiako hasiera onenetakoa zena.<\/p>\n <\/p>\n Berehala harrapatu ninduen, eta milaka sentsazio eta irudi sorrarazi zizkidan.<\/p>\n <\/p>\n Urte batzuk beranduago, kontakizun osoa eta gainerako ipuinak eta eleberriak irakurri nituen. Garai hartan, Diseinu Eskolan nengoen, eta Kafkaren giro zapaltzaile horiek irudikatzera \u201cjolasten\u201d nintzen.<\/p>\n <\/p>\n Urte batzuk beranduago, \u2018Metamorfosia\u2019 irudikatzeko aukera eman zidaten. Kontakizunari hamaika interpretazio grafiko eman niezazkiokeen. Horrexegatik da istorio magikoa irudigileentzat.<\/p>\n <\/p>\n Paco Roca [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row module_id=”marsol” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ header_2_font=”|||on||||#E18A6F|” header_3_font_size=”28px” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Askotan esnatu nintzen amesgaiztoa izan ostean, Gregor Samsaren antzera. 2014ko urrian Metamorfosia <\/em>berrirakurri nuen, eta 2015eko martxoan amaitu lana. Ia sei hilabete pasa ziren. Denbora horretan, Kafkaren gainerako lanak eta hainbat eleberri grafiko irakurri nituen, eta egileari buruzko film luzeak eta laburrak ikusi ere bai. Hori gutxi balitz bezala, neska-laguna eta biok Pragan izan ginen asteburu-pasa, eta Benidormera ere joan nintzen, inspirazio bila. Nire lagun Ximo Abad\u00eda irudigileak hainbat egunez hartu ninduen haren etxean, barazki eta txakurren artean.<\/p>\n <\/p>\n Ideiez eta zirriborroz bete nituen koadernoak, erakusketak eta museoak bisitatu nituen, eta behin baino gehiagotan utzi nuen proiektua bertan behera eta berrekin gero. Baina, ororen gainetik, egoera gehiegizkoa izan zen niretzat. \u00abKafkarekin trabatuta jarraitzen duzu?\u00bb, galdetzen zidaten lagunek eta familiakoek. Eta kezka berberak nituen beti: \u00abnola heldu testu sakratu bati?, nola eman diezaioket beste ikuspegi bat?\u00bb.<\/p>\n <\/p>\n Kafkaren obra eta haren gainean aritu ziren milaka autoreren lanak erabili nituen, ahalik eta informazio gehiena biltzeko. Orain, behin lana amaituta, susmoa daukat ez ote nuen ikerketa sakonegia egin. Hainbeste bide ireki nituen, ezen lanak gainezka egin zidan. Ez nintzen jasotako ideietatik bat hautatzeko gai. Gainera, ez nekien nola irudikatu herritarron imajinarioan hain errotuta zegoen istorio hura. Bi aukera nituen: Kafkari jaramon egitea eta zomorroa inola ere ez marraztea, hark editoreari eskatu bezala, ala gela batean giltzapetutako intsektu-munstroa irudikatzeko tentazioan erortzea. Nahaspilatuta amaitu nuen, Augusto Monterrosoren kontakizun laburreko Gregorrek bezala:<\/p>\n <\/p>\n \u00abBazen behin Gregor Samsa izeneko labezomorroa. Franz Kafka izeneko labezomorroa zela egiten zuen amets. Franz Kafkak, aldiz, labezomorroa zela amets egiten zuen Gragor Samsa izeneko langile bati buruz idazten zuela egiten zuen amets\u00bb.<\/p>\n <\/p>\n Uste dut hasiera batetik editoreak eta biok gauza bakarra geneukala argi: Metamorfosia <\/em>lanaren edizio hau koloretakoa izango zen. Abiapuntu bikaina izango zen, Kafkaren obran hain errotuta zeuden zuri-beltzeko irudietatik aldentzeko. Gauza berria eskaintzea zen asmoa. Baina, jakina, hori ere ez zen nahikoa. Garrantzitsua zen literala ez izatea, irakurlearen irudimena ez mugatzea eta interpretazioak egiteko aukera bermatzea. Pragan, etxeetako fatxadetara eta, bereziki, leihoetara begira ibili nintzen. Gregor imajinatzen nuen kristaletatik begira, edo, besterik gabe, horma haien atzean. Zer gertatzen zen etxe haien barruan?<\/p>\n <\/p>\n Ideiak argitu gabe bueltatu nintzen Pragatik, eta Samsatarren semea irudikatuko nuen ala ez erabaki gabe. Nire koadernoetako zirriborro gehienetan kanpo utzi nuen, eta Kafkak kontatutako eszenen artean gerta zitekeena aztertu nuen.<\/p>\n <\/p>\n Testuak dituen milaka interpretazioetatik, bereziki interesgarria iruditu zitzaidan Valeri Fokin zinema-zuzendari errusiarraren Prevrashchenie (Metamorphosis)<\/em>. Haren ikuspegiaren arabera, Gregor gizakia da, baina intsektua balitz bezala mugitzen da. Interpretazio horretan, familiak onartzen ez duen eta ezkutuan gordetzen duen semea baino ez dela uler genezake. Pareko bati nazka keinuaz begiratzen dion eta haren aurrean atzera egiten duen familia bat imajinatu nuen, eta ideia bikaina iruditu zitzaidan. Kafkaren testuari buruzko ikuspegi pertsonal hura guztiaren osagarria zen. Horrelako zerbaiten bila nenbilen ni. Gainera, umorea eta ironia erabiltzen zituen. Azkenik, eta une horretan marrazten ari nintzenarekin batera, ideia bat bururatu zitzaidan. Sartrek esan ohi zuen \u00abbesteak direla infernua\u00bb. Besteak dira intsektuak, eta Gregor gorrotatzen eta arbuiatzen dutenak. Gregor ez zen agertuko, baina bere presentziak familia osoa \u00abintsektizatuko\u00bb zuen (ez dakit zergatik ez ote nion Kafkari hasiera batetik kasu egin). Aitari gutuna <\/em>izeneko lanean deskribatzen duen izaera beldurgarria eta itogarria ere maileguz hartu nion. Irudi hark egilearen obraren parte handi bat baldintzatu zuen, eta Metamorfosian <\/em>ere nabari da. Proba asko egin behar izan nituen, irudiei azken ukitua emateko. Adibidez, giro eta testura egokiak lortzeko, egurra erabili nuen, papera beharrean. Edvard Munch eta, bereziki, Francis Bacon margolariak izan ziren nire erreferentziak hasieratik. Oraindik Gregor irudikatuko nuen ala ez erabakitzeko nuenean, margolari irlandarraren irudi bigun eta itxuragabe horien antzera imajinatzen nuen: ohean etzanda, muga eta perspektiba argirik gabeko logela batean. Baconek ingurune errealisten barnean sortzen duen giro ilun eta arraro horretan, pertsona bat haren logelan intsektu bilakatzen irudikatzen nuen, aulkian esekita dagoen eta gehiago jantziko ez duen arropari begira.<\/p>\n <\/p>\n Litekeena da informatzeko erabili nituen erreferentzia batzuk Samsaterren etxean antzematea: \u00a0Orson Wellesen El Proceso <\/em>filmeko sabai baxuak; Ingmar Bergmanen Gritos y Susurros <\/em>filmeko horma gorriak; Quay neben lurreko zikintasuna; Pragako Jostailuen Museoko panpin-etxeak eta Hammersh\u00f8iren isiltasuna\u2026 Eta kortina horiek? Nonbaiten ikusi ditut\u2026 Coloradoko mendietako magalen batean hutsik zegoen hotel batean, akaso?<\/p>\n <\/p>\n Lehen ere aipatu dut \u00abprozesu\u00bb osoan ez nuela ondo lo egin. Koadernoak berrikusten hasita, trabatuta nengoela ohartzen naiz. Errepikatzen diren zirriborro txikiak ikusita, argi daukat. Gogoan dut hainbat egunez eszena bat gogoan erabili izana, eta marrazteko gai ez izatea, zalantzez josita. Azkenean, nire salbazioa amaiera ezagutu gabe lanari ekitea izan zen. Aurrera egitea. Paperezko lauki txikiak itsastea pixkanaka, adreiluak izango balira bezala, subkontzienteak edo senak ideia eta erreferentzia guztiak ordenan jarriko zituen itxaropenez. Espero dut irudiek freskotasuna galdu ez izana, lanean ardura gehiegi hartu izanarengatik. Erronka horixe izan nuen.<\/p>\n <\/p>\n Manuel Marsol.<\/strong> 2015eko apirila<\/strong><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”on|on|on” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(0,0,0,0.05)” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”13px||0px||false|false” border_color_top=”#E18A6F” border_width_bottom=”2px” border_color_bottom=”#E18A6F” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”1cd6c482-e0a7-40be-862c-61af728458cd” text_text_color=”#B41218″ global_colors_info=”{}”]<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Robert-Crumb-expo24.jpg” alt=”Robert Crumb” title_text=”Robert Crumb” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Robert Crumb (Filadelfia, 1943) komikigile, ilustratzaile eta musikaria 60ko hamarkadako underground komikiaren eta mugimendu kontrakulturalaren sustatzaile nagusietako bat izan zen AEBetan. Oso pertsonaia ospetsuak sortu zituen, hala nola Fritz katua, Mr. Natural, Mr. Snoid eta Lady Plunder. \u00a0Azken hori marrazkigileak egin ohi zituen emakumeen erakusgarri da, haren atzealde, hanka eta orkatila mardulekin. Arrakastaren gorenean zegoela, musika-talde ezagunen diskoen azalak diseinatu zituen, eta \u2018Crumb\u2019 Terry Zwigoff-en dokumental entzutetsuaren protagonista izan zen. 90eko hamarkadan, ospeaz nazkatuta, Frantziako hegoaldera lekualdatu zen emaztearekin, Aline Kominsky komikigilearekin. Harrezkero, han bizi dira, eta lan bikainak argitaratu dituzte, hala nola Kafkari buruzko biografiarako (David Zane Mairowitz idazlearena)<\/u> irudiak eta Genesiaren egokitzapena. Espainian, La C\u00fapula argitaletxeak argitaratu ditu biak. Crumb-en obra Europako eta Ameriketako museorik garrantzitsuenetan erakutsi da. 2013an, laugarren BBK Ja! Saria jaso zuen.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Miquel-Barcelo-expo24.jpg” alt=”Miquel Barcel\u00f3” title_text=”Miquel Barcel\u00f3” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n (Mallorca, 1957) Nazioartean ospe gehien duen artistetako bat da. Bereziki ezagunak dira haren obra piktorikoa eta forma eta materialekin esperimentatzeko zaletasuna. Barcel\u00f3k hainbat tokitan lan egin du, hala nola Bartzelona, Portugal, Palermo, Paris, Geneva, New York, Himalaia eta Mali, eta haren obra mundu osoko arte-zentroetan erakutsi da, Louvre Museoa, Parisko Picasso Museoa eta Sofia Erregina Arte Zentroaren Museo Nazionala barne. Txikitatik irakurzale amorratua izan da. Danteren Jainkotiar komedia<\/em>, Goetheren Fausto<\/em>\u00a0eta Kafkaren Metamorfosia<\/u><\/em> marraztu ditu; Galaxia Gutenberg argitaletxeak plazaratu ditu lan horiek guztiak. Haren ibilbidean zehar, sari ugari jaso ditu; horien artean aipatzekoa da 2003ko Arteetako Asturiasko Printzearen Saria. Gaur egun, Mallorca eta Paris artean bizi da.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Paco-Roca-expo24.jpg” alt=”Paco Roca” title_text=”Paco Roca” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n (Valentzia, 1969) Nazioartean aitortutako irudigile eta komikigilea da. Hark sortu zuen El Pa\u00eds Semanal<\/em> igandekariko pertsonaia, eta horren ostean,\u00a0 Memorias de un dibujante en pijama<\/em> obra integralaren trilogia. Haren lanean artean, nabarmentzekoak dira Arrugas<\/em>, El invierno del dibujante<\/em>, Los surcos del azar<\/em>,\u00a0La casa<\/em>,\u00a0La encrucijada<\/em> (Seguridad Social taldeko Jos\u00e9 Manuel Casa\u00f1 musikariarekin batera),\u00a0El tesoro del Cisne Negro<\/em> (Guillermo Corralek gidoia idatzi zuen eta Alejandro Amen\u00e1barrek zinemarako egokitu), Regreso al Ed\u00e9n<\/em> eta El abismo del olvido<\/em> (Rodrigo Terrasarekin elkarlanean). Astiberrik plazaratu ditu aipatutako lan guztiak, eta La metamorfosis y otros cuentos de Franz Kafka<\/u><\/em> liburuaren irudiak egin zituen argitaletxe horrentzat ere. Haren komikiek sari ugari jaso dituzte; besteak beste: 2008ko Komikiaren Sari Nazionala, 2011ko gidoi egokitu onenaren Goya Saria Arrugas<\/em>\u00a0lanarentzat, Japoniako Excellence Award, 2019ko Inkpot Award San Diegoko Comic-Con ekitaldian eta atzerriko lan onenaren Eisner 2020 saria. Erakusketa askotan parte hartu du, eta atzerabegirakoak ere egin ditu, 2014ko Ja! Jaialdiko Paco Roca Dibujante Ambulante<\/em>, kasu.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Ana-Juan-expo24.jpg” alt=”Ana Juan” title_text=”Ana Juan” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n (Valentzia, 1961) Nazioartean ezagunenetakoa den ilustratzaile espainiarretako bat da. Arte Ederrak ikasi ondoren, Madrilera joan zen bizitzera. Madriz<\/em> eta La Luna de Madrid<\/em> aldizkarietan hasi zuen lan-ibilbidea. El Pa\u00eds<\/em> eta El Mundo<\/em> egunkarietan kolaboratu du, eta enkarguak jaso ditu mundu osoan: liburu-azalak, kartelak, publizitate-kanpainak eta mota guztietako argitalpenak. Haren sormen-lanen artean, The New Yorker<\/em> aldizkarirako egindako lana azpimarratu behar da, argitalpen horren hogeita bost azal diseinatu baititu. Idazlea ere bada. Snowhite<\/em>,\u00a0Comenoches<\/em>\u00a0eta\u00a0Circus<\/em> haurrentzako liburuak idatzi ditu, eta helduentzako liburu ilustratuak plazaratu; N\u00f3rdica Editorial argitaletxean argitaratuak dira horietako batzuk. 2010ean, Ilustrazioaren Sari Nazionala jaso zuen. Erakusketa askotan parte hartu du, Espainian, Mexikon eta munduko hainbat hiritan (New York eta Tokio, adibidez). Gaur egun, Madrilen bizi da, eta han jarraitzen du irudiztatzen, marrazten eta irudien bitartez istorioak kontatzen.<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/anajuan.net\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Fernando-Vicente-expo24.jpg” alt=”Fernando Vicente” title_text=”Fernando Vicente” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Fernando Vicentek (Madril, 1963) bere kabuz ikasi zuen ilustratzailea da. 80ko hamarkadaren hasieran hasi zen irudigintzan Madriz<\/em> eta La luna de Madriz<\/em> aldizkarietan. Hamar urtez publizitate-agentzietan arte-zuzendari izan ondoren, irudigintzara bueltatu zen 1999an. Orduz geroztik, El Pa\u00eds<\/em> egunkarian eta horren eranskinetan kolaboratzen du. Aipagarriak dira, halaber, Babelia<\/em> astekariarentzat egindako lanak. Vogue, Letras Libres, <\/em>Rock de Lux<\/em> eta Playboy<\/em> aldizkarientzat lan egin du, besteak beste, eta erretratuak, kartelak eta disko- eta liburu-azalak sortu. Horrez gain, haur, gazte eta helduentzako hogei liburu baino gehiago irudiztatu ditu. Haren obra hainbat argitalpenetan jasota dago; horien artean, nabarmentzekoa da El arte de Fernando Vicente<\/em> (Norma Editorial), literaturarekin lotuta dagoelako. Taldeko eta banakako erakusketa anitzetan agertu da; horien artean, bereziki nabarmentzekoa dugu Universos<\/em> (2011) atzerabegirakoa.<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/www.fernandovicente.es\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Fucikova-Renata-expo24.jpg” alt=”Renata Fucikova” title_text=”Renata Fucikova” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n \u00a0(Praga, 1964) Arte aplikatuetan graduatu zen bere jaiolekuan. Artista oparoa da, eta gazte eta helduentzako makina bat liburu idatzi eta irudiztatu ditu. Artean aritzeaz gain, haurrentzako programak sortzen ditu Pragako Antzoki Nazionalerako. Hainbat sari jaso ditu: White Raven Saria (hiru aldiz), Haur Literaturarako Irudi Onenen Gold Ribbon Sari Txekiarra (bost aldiz), Teherango Ilustrazioen Bienaleko Lehen Saria (1999) eta Ohorezko IBBY Zerrenda (1998). Bestalde, Franz Kafka. El hombre que trascendi\u00f3 su tiempo (Libros del Zorro Rojo)<\/u><\/em> liburuaren irudiak egin zituen. Lana Kafkaren biografia bat da, Radek Mal\u00fd poetak idatzitakoa.<\/p>\n <\/p>\n http:\/\/www.renatafucikova.cz\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Max-expo24.jpg” alt=”Max” title_text=”Max” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Francesc Capdevila, \u2018Max\u2019\u00a0(Bartzelona, 1956) komikigile espainiar garrantzitsuenetako bat da. Komikigilea eta irudigilea da, eta V\u00edbora<\/em> aldizkarian hasi zenetik, hogeita hamar komiki inguru argitaratu ditu. Pertsonaia zoroak, surrealistak eta gogoangarriak sortu ditu; besteak beste, Bard\u00edn, Peter Pank eta deabru ipuin-kontalaria. Argitaratutako obren artean, Vapor<\/em> eta \u00a1<\/em>Oh diab<\/em>\u00f3<\/em>lica ficci<\/em>\u00f3<\/em>n!<\/em> azpimarratu behar dira. Ediciones La C\u00fapula argitaletxeak plazaratu ditu biak. El tr\u00edptico de los encantados (una pantomima bosquiana) <\/em>dugu haren azken lanetako bat. El Boscoren obrari buruzko komikia, eta Pradoko Museoaren enkarguz sortu zuen. Aspalditik, \u00a0Trampantojos<\/em> atalaz arduratzen da Babelia<\/em> astekarian, El Pa\u00eds <\/em>egunkariaren kultura-eranskinean, alegia. Halaber, kartelak, diskoetako azalak, animazioak eta prentsarako eta liburuetarako irudiak egin ditu. Azken horien artean, N\u00f3rdica Libros argitaletxeak plazaratutako Franz Kafkaren El fogonero<\/u><\/em> lana azpimarra daiteke.\u00a0 Komikiaren Sari Nazionala (2007), Bartzelonako Komiki Aretoaren Sari Nagusia (2000) eta Ignatz Saria (EEUU, 1999) jaso ditu, besteak beste.<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/max-elblog.blogspot.com\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Nicolas-Mahler-expo24.jpg” alt=”Nicolas Mahler” title_text=”Nicolas Mahler” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Nicolas Mahler 1969an jaio zen Vienan, eta han bizitzen jarraitzen du. Marrazkilaria eta ilustratzailea da. Komikiak eta binetak argitaratzen ditu egunkari eta aldizkari aleman garrantzitsuetan, hala nola Die Zeit, Frankfurter Allgemeine Zeitung<\/em> eta\u00a0Titanic.<\/em> Literatura komiki bihurtzeagatik da ezaguna. Egokitutako lanen artean, nabarmentzekoak dira Thomas Bernhard-en Maestros Antiguos<\/em>\u00a0 interpretatzen duen eleberri grafikoa, eta Alicia en Sussex<\/em> Lewis Carroll-en Alizia lurralde miresgarrian<\/em> abentura-liburuan oinarritutakoa eta Salamandra Graphics argitaletxeak kaleratutakoa. Argitaletxe horrek berak Kafka al completo<\/u><\/em> plazaratu zuen 2024an, Nicolas Mahlerrek idatzitako Kafkaren biografia berezia. Mahlerren komiki batzuk zinemarako eta antzerkirako egokitu dira. Sari ugari jaso ditu, hala nola Max & Moritz 2010ean eta\u00a0 Preis der Literaturh\u00e4use 2015ean.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Tom-Gauld-expo24.jpg” alt=”Tom Gauld” title_text=”Tom Gauld” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Tom Gauld (Aberdeenshire, Eskozia, 1976) ilustratzaile eta karikaturagileak hainbat egunkaritan kolaboratzen du, hala nola The New Yorker, <\/em>The New York Times<\/em>, The Scientist<\/em> eta The Guardian, <\/em>zeinean hainbat urte daramatzan asteroko binetak egiten. Salamandra Graphic argitaletxeak plazaratu ditu haren komiki-zerrendak Espainian, hainbat liburutan:\u00a0 \u2018Todo el mundo tiene envidia de mi mochila voladora,\u00a0<\/em>En la cocina con Kafka<\/u><\/em>,\u00a0El departamento de teor\u00edas alucinantes<\/em>\u00a0eta\u00a0La venganza de los bibliotecarios<\/em>. Horrez gain, literatura-lanetarako egindako ilustrazioak ere azpimarratzekoak dira. Tom Gauld Londresen bizi da familiarekin, azalak eta bestelako argitalpenak irudikatzen ditu, baita asteroko istorioak The Guardian<\/em> egunkarian ere.<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/www.tomgauld.com\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Peter-Kuper-expo24.jpg” alt=”Peter Kuper” title_text=”Peter Kuper” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Peter Kuper (New Jersey, 1958) artista grafiko estatubatuarrak The New Yorker, The Nation<\/em> eta Mad<\/em> egunkarietan kolaboratzen du. Azken horretan, hogeitasei urtez baino gehiago dramatza komiki-zerrenda bat sortzen: Spy vs. Spy<\/em>. \u00a0World War 3 Illustrated<\/em> politikari buruzko komiki-aldizkariaren sortzaileetako bat da. Bi dozena liburu baino gehiago ekoiztu ditu, eta Franz Kafkaren obra asko komiki bilakatu; besteak beste: La metamorfosis<\/u><\/em> (Espainian Astiberrik plazaratutakoa) eta Kafkiana (Sexto Piso argitaletxeak plazaratutakoa)<\/u>. <\/em>Azken horrek Kafkaren hamalau kontakizun ezagun biltzen ditu, hala nola Espetxe-kolonia<\/em> eta Gosearen artista<\/em>. Peter Super irakasle izan zen New Yorkeko The School of Visual Arts eskolan, eta nobela grafikoko eskolak ematen ditu Harvard Unibertsitatean. 2022an, INterSECTS: Where Arthropods and Homo sapiens Meet<\/em> erakusketa egin zuen New Yorkeko Liburutegi Publikoan. \u00a0<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/peterkuper.squarespace.com\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Luis-Scafati-expo24.jpg” alt=”Luis Scafati” title_text=”Luis Scafati” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n (Mendoza, Argentina, 1947). Artea ikasi zuen Cuyoko Unibertsitate Nazionalean. Bere lanak Bartzelonan, Frankfurten eta Madrilen erakutsi dira eta museo garrantzitsuen bildumak osatzen dituzte, besteak beste, S\u00edvori Museoa, Arte Eder Museo Nazionala eta Argentinako Arte Garaikideko Museoa, Bulgariako House of Humour and Satire, Suitzako Collection of Cartoon eta Ingalaterrako Essexeko Unibertsitatea. Bere lanak Brasilen, Korean, Espainian, Frantzian, Ingalaterran, Italian, Mexikon eta Txekiar Errepublikan argitaratu dira. 1981ean Marrazketa Areto Nazionalean Ohorezko Sari Nagusia lortu zuen, Argentinako marrazkilari bati eman dakiokeen saririk handiena. Besteak beste, Kafkaren \u2018Metamorfosia\u2019 eta \u2018Gaztelua\u2019.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Fernando-Falcone-expo24.jpg” alt=”Fernando Falcone” title_text=”Fernando Falcone” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Fernando Falcone (Buenos Aires,1977) irudigileak Prilidiano Pueyrred\u00f3n Arte Ederren Eskola Nazionalean ikasi zuen, bere jaioterrian. Hainbat argitaletxerentzat lan egiten du, Argentinan, Espainian zein Frantzian. Lanetan, marrazketa-teknika desberdinez baliatzen da: arkatzak, pastelak eta akuarelak eta baita tresna digitalak ere. Adin guztientzako irudiak marrazten ditu, eta fantasia, beldurrezko istorioak, mitologia eta gai gotikoak landu. Haren istorioetan, elementu surrealistak, izaki bitxiak eta giro onirikoak nagusitzen dira. Beteak beste, Robert Stevensonen Jekyll doktorearen eta Hyde jaunaren kasu bitxia<\/em> eta Oscar Wilderen Canterburyko mamua<\/em> liburu klasikoak irudiz hornitu ditu, biak Alma argitaletxeak plazaratutakoak, eta baita Akal argitaletxeak kaleratutako Kafkaren Prozesua<\/em><\/u> ere.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Tavo-Montanez-expo24.jpg” alt=”Tavo Monta\u00f1ez” title_text=”Tavo Monta\u00f1ez” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Gustavo D\u00edaz Monta\u00f1ez (Aguascalientes, Mexiko, 1984) Tavo Monta\u00f1ez ezizenez ezaguna da, eta Diseinu Grafikoa ikasi zuen, Aguascalienteseko Unibertsitate Autonomoan. Freelance irudigilea da, eta hainbat argitalpen eta proiektutan kolaboratzen du Mexikon, Estatu Batuetan, Uruguain, Espainian, Israelen, Erresuma Batuan, Herbehereetan eta Norvegian. Sormen-agentzia, liburu, aldizkari, kartel, publizitate eta telebistarako irudiak egin ditu, eta museo eta unibertsitateetarako diseinuak ere bai. Teknika analogikoak erabili ohi ditu, arkatza eta tinta bereziki. Marrazketa tradizionala eta ordenagailu bidezko prozesaketa konbinatzen ditu, eta irudi digitalak ere egiten ditu. Akal argitaletxeak plazaratutako Kafkaren Metamorfosia<\/u> obra irudiz hornitu zuen.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Ferderico-Delicado-expo24-.jpg” alt=”Ferderico Delicado” title_text=”Ferderico Delicado” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n \u00a0(Badajoz, 1956) Txikitatik gustatzen zaio marraztea, eta Arte Ederretan lizentziatu zen Madrilgo Unibertsitate Complutensean. 60ko hamarkadan hasi zen irudigintzan, ikus-entzunezko materialean espezializatutako argitaletxe batean. Haren irudien balio artistikoa eta iradokitzeko ahalmena nabarmentzekoak dira. Anaya eta SM argitaletxeentzat haur, gazte eta helduentzako liburuak irudiztatzen ditu. Horren adibide dira Kafkaren Un artista del hambre<\/em> <\/u>, Roald Dahlen El librero<\/em> eta La cata<\/em> eta CP Cavafisen Itaca<\/em>, guztiak N\u00f3rdica Editorial argitaletxeak plazaratutakoak. El Pa\u00eds<\/em> eta El Correo de Andaluc\u00eda<\/em> egunkarietan kolaboratzen du. Espainian zein atzerrian egin diren hainbat erakusketetan parte hartu du.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Jaromir99-expo24.jpg” alt=”Jarom\u00edr 99″ title_text=”Jarom\u00edr 99″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Jarom\u00edr \u0160vejd\u00edk (Jesen\u00edk, Txekiar Errepublika, 1963) Jarom\u00edr 99 ezizen artistikoaz ezaguna da, eta abeslaria, kantagilea eta artista da. Jaroslav Rudi\u0161-ekin elkarlanean aritu zen Alois Nebel<\/em> komiki-trilogian, Espainian Gallo Nero argitaletxeak kaleratu zuena. Trilogia animazio-zinemarako egokitu zenean, gidoia idazten lagundu, eta irudietan parte hartu zuen. Europar Zinema Akademiak Animazio Film luze Onenaren saria eman zion lanari. 2013an, Kafkaren Gaztelua<\/em> eleberri grafiko bihurtu<\/u> zuen, SelfMadeHero argitaletxearentzat, eta lana Eisner sari entzutetsurako hautatua izan zen. David Zane Mairowitzek idatzi zuen, eta Espainian, N\u00f3rdica Editorial argitaletxeak eman zuen argitara. Argitaletxe horrek berak Jan Nov\u00e1kek idatzi eta Jarom\u00edr 99k irudiz hornitutako De momento bien<\/em> eleberri grafikoa plazaratu zuen. Gaur egun, Jarom\u00edr 99 Pragan bizi da.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Antonio-Santos-expo24.jpg” alt=”Antonio Santos” title_text=”Antonio Santos” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n \u00a0(Huesca, 1955). Arte Ederrak ikasi zituen Bartzelonako Unibertsitatean. Ilustratzailea, idazlea, eskultorea eta margolaria da. Haren obren artean, nabarmentzekoak dira N\u00f3rdica Editorial argitaletxearen liburuetarako egindako lanak, eta horietatik, bereziki azpimarratzekoak Kafkaren Metamorfosia<\/em><\/u> liburuaren irudiak eta Jesus Marchamaloren liburuenak: Kafka con sombrero,<\/u> Hierro fumando, El rinoceronte del rey, Delibes en bicicleta<\/em> eta El bolso de Blixen<\/em>. 2003an, Haurrentzako Liburu Onenaren Daniel Gil Saria irabazi zuen. Banakako hirurogei erakusketa baino gehiago egin ditu, eta ilustrazioan gauzatutako lanen atzerabegirakoa ere bai: El oficio de ilustrar<\/em>, Zaragozako Unibertsitatearen Paraninfoan ikusgai egon zena.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Tomas-Hijo-expo24.jpg” alt=”Tomas Hijo” title_text=”Tomas Hijo” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n Salamancan 1974an jaiotako ilustratzailea da, eta nazioan zein nazioartean egindako grabatuengatik da ezaguna. Hirurogei liburu baino gehiago irudiz hornitu ditu, eta hamar idatzi. Haren lanak Espainian, Erresuma Batuan, Estatu Batuetan, Iranen eta Txinan kaleratu dira. Gehienak kondairekin, magiarekin eta folklorearekin lotuta daude. Tarot del Toro<\/em> karta-sorta sortu zuen Guillermo del Tororekin, eta baita Labyrinth Tarot<\/em> karta-sorta ere, The Jim Henson Company konpainiak baimenduta eta gainbegiratuta. Guillermo del Torok zuzendutako Nightmare Alley<\/em> filmean diseinatzailea izan zen, eta Rodrigo Cort\u00e9s zuzendutako Concursante<\/em> filmaren storyboard<\/em>-a marraztu zuen. Iker Jim\u00e9nezek zuzendutako Cuarto Milenio<\/em> saioan ilustratzaile da, eta Les portes du temps<\/em> proiektuan parte hartu du, John Howek artistikoki zuzendutakoa. Horrez gain, Netflix-en Stranger Things<\/em> telesailaren merchandising<\/em>-a sortu du. Hamabi urtez diseinua eta ilustrazioa irakatsi zituen Salamancako Unibertsitatean. 2015ean Tolkien Society Best Artwork Award irabazi zuen, eta haren lanak Europako eta Estatu Batuetako galeria askotan izan dira ikusgai.<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/tomashijoart.bigcartel.com\/<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/Sara-Morante-expo24.jpg” alt=”Sara Morante” title_text=”Sara Morante” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n (Torrelavega, 1976) Egile ugariren eleberriak, ipuinak, poema-bildumak eta entseguak irudiztatu ditu: Virginia Woolf, Sylvia Plath, Lewis Carroll, Katherine Mansfield, Edgar Allan Poe, C\u00e9sar Vallejo, Alaine Agirre, Emily Bront\u00eb, Miguel Hern\u00e1ndez, Mark Twain, Jane Austen, Edith Wharton, Benito P\u00e9rez Gald\u00f3s, Patricia Esteban Erl\u00e9s, V. Garsh\u00edn, Hans Christian Andersen, Fabrice Gaignault eta Ra\u00fal Vacas. Berrogeita hamar liburu baino gehiagoren azala sortu du, hala nola Carson McCullersen lanen gaztelaniazko itzulpen guztiak. 2012an, Ilustrazioaren Euskadi Saria jaso zuen, La flor roja<\/em> izeneko lanarengatik. La vida de las paredes<\/em> (Lumen, 2015) eta Flor fan<\/em>\u00e9<\/em> (Astiberri, 2021) idatzi eta irudiz hornitu ditu. Bakarkako zein taldekako erakusketa asko egin ditu. Prentsan eta publizitatean kolaboratzen du, eta ilustrazioari buruzko ikastaroak eta mintegiak eman.<\/p>\n <\/p>\n http:\/\/saramorante.com<\/a><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_4,3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/jafestival.com\/wp-content\/uploads\/David-de-las-Heras-expo24.jpg” alt=”David de las Heras” title_text=”David de las Heras” _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”0px||||false|false” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n <\/p>\n \u00a0(Bilbo, 1984) Artista plastikoa eta ilustratzailea. Euskal Herriko Unibertsitatean Arte Ederretan lizentziatu zen, eta Escola Massana hezkuntza-zentroko Ilustrazio Zikloan graduatu. Margo-erakusketak egin ditu Alemanian, Portugalen eta Espainiako hiri askotan.\u00a0 Hainbat liburu irudiztatu ditu, hala nola Mart\u00edn de grumete a capit\u00e1n<\/em> eta Julio LLamazares\u00a0idazleak idatzi eta N\u00f3rdica Libros argitaletxeak editatutako Atlas de la Espa\u00f1a imaginaria<\/em>. Horrez gain, liburuetako azalak ere sortu ditu. Nabarmentzekoak dira James Rhodes piano-joleari buruzko Instrumental<\/em> liburuarena, Blackie Books argitaletxeak plazaratutakoa, eta Bamb\u00fa argitaletxearen Kalim\u00e1n en Jeric\u00f3<\/em>, 2015eko Junceda sarietan azal onenaren saria irabazi zuena. Halaber, El Pa\u00eds<\/em> egunkarian, ABC<\/em> egunkariaren kultura-eranskinean eta El Pa\u00eds Semanal<\/em> astekarian kolaboratu du.<\/p>\n <\/p>\n
SARRERA LIBREA <\/strong><\/p>\n
<\/strong>Larunbat eta jaiegunetan: 10.00 – 14.00 \/ 16.00 – 20.00<\/strong>
Igandea: 10.00 – 14.00<\/strong><\/p>\nJAVIER JA\u00c9N x THE NEW YORKER METRO BILBAON<\/h2>\n
<\/strong>Miquel Barcel<\/strong>\u00f3 <\/strong>\u00b7<\/strong> Fernando Vicente <\/strong>\u00b7<\/strong> Ren\u00e1ta\u00a0Fu\u010d\u00edkov\u00e1
<\/strong>Nicolas Mahler <\/strong>\u00b7 Luis Scafati \u00b7 <\/strong>Peter Kuper <\/strong>\u00b7<\/strong> Tom Gauld
<\/strong>Fernando Falcone <\/strong>\u00b7<\/strong> Tavo Mont<\/strong>a\u00f1<\/strong>ez <\/strong>\u00b7<\/strong> Federico Delicado
<\/strong>Jarom<\/strong>\u00ed<\/strong>r 99 <\/strong>\u00b7<\/strong> Antonio Santos <\/strong>\u00b7<\/strong> Tom\u00e1<\/strong>s Hijo <\/strong>\u00b7<\/strong> Sara Morante
<\/strong>David de las Heras \u00b7 Manuel Marsol \u00b7<\/strong> Manu Quintero
<\/strong>Miguel Almagro <\/strong>\u00b7<\/strong> A<\/strong>lex Orbe <\/strong>\u00b7<\/strong> Asier Sanz
<\/strong>Javier Ja<\/strong>\u00e9<\/strong>n <\/strong>\u00b7 <\/strong>Joaqu<\/strong>\u00ed<\/strong>n Pertierra \u00b7 Javier Olivares
<\/strong>Rodrigo Cort<\/strong>\u00e9<\/strong>s \u00b7<\/strong> Caroline Leaf \u00b7<\/strong> Koji Yamamura<\/strong><\/p>\nLa metamorfosis – Miquel Barcel\u00f3 \u00b7 Paco Roca \u00b7 Manuel Marsol<\/h3>\n
Miquel Barcel\u00f3<\/h3>\n
Paco Roca<\/h3>\n
<\/strong>2024<\/p>\nManuel Marsol<\/h3>\n
KAFKA KALEIDOSKOPIOKO PROTAGONISTAK<\/h2>\n
Robert Crumb<\/h3>\n
Miquel Barcel\u00f3<\/h3>\n
Paco Roca<\/h3>\n
Ana Juan<\/h3>\n
Fernando Vicente<\/h3>\n
Ren\u00e1ta Fu\u010d\u00edkov\u00e1<\/h3>\n
Max<\/h3>\n
Nicolas Mahler<\/h3>\n
Tom Gauld<\/h3>\n
Peter Kuper<\/h3>\n
Luis Scafati<\/h3>\n
Fernando Falcone<\/h3>\n
Tavo Monta\u00f1ez<\/h3>\n
Federico Delicado<\/h3>\n
Jarom\u00edr 99<\/h3>\n
Antonio Santos<\/h3>\n
Tom\u00e1s Hijo<\/h3>\n
Sara Morante<\/h3>\n
David de las Heras<\/h3>\n